Blog Image

Wereldreis 2010

Terug en weer weg…

Australië - West Posted on 10 mei, 2010 11:03:58

Vrijdag 7 mei vertrekken we vroeg vanuit Exmouth. We willen
vandaag een behoorlijk stuk rijden. Lars en Kai houden zich vandaag prima. Na 5
uur rijden (inclusief korte stop) en 550 kilometer verder gaan we lunchen bij
een ‘roadhouse’. De naam restaurant zou hier niet op zijn plaats zijn: oud,
gedateerde inrichting en verre van schoon. Maar het eten smaakt er niet minder
om. In de loop van de middag arriveren we in Geraldton. Hier vinden we een
cabin die beschikbaar is, doen we inkopen en gaan we eten in het stadje.

Zaterdag willen we Geraldton gaan bekijken. Bij ons vertrek
wacht ons een onaangename verrassing: onze linkerachterband blijkt leeg te
zijn. Voorzichtig rijden we naar het dichtstbijzijnde benzinestation ons de
band op te pompen. In de stad aangekomen blijkt de band alweer langzaam leeg te
lopen. Dan maar de band wisselen. Helaas volgt een nog onaangenamere
verrassing: de reserveband is ook lek… We rijden op onze lekke achterband naar
de lokale ‘Tyrepower’ en bellen met de verhuurmaatschappij voor assistentie
en/of autorisatie voor vervanging van beide banden. Na (gedeeltelijke)
autorisatie blijkt dat we een afwijkende maat band hebben die normaliter niet
op voorraad wordt gehouden. ‘No worries, mate!’ klinkt het… Gelukkig blijkt er
door een andere klant een setje besteld te zijn die deze nog niet heeft
opgehaald. Deze mogen onder onze huurauto zodat wij weer verder kunnen. 5
minuten voor 12 (sluitingstijd en begin van het weekend van bijna alle
bedrijven in de omgeving) is onze auto weer klaar. Eerst maar lunchen en dan
beginnen we met wat we eigenlijk ’s ochtends hadden willen doen: Geraldton
bekijken. We bekijken eerst een interessante kerk, daarna het lokale museum
waar o.a. restanten van het VOC-schip ‘Batavia’ te zien zijn. De kust bij
Geraldton wordt ook wel ‘shipwreck-coast’ genoemd en de VOC is hier mede voor
verantwoordelijk. Het museum biedt ook leuke activiteiten voor kinderen. Een
bezoek aan een museum leek Lars eigenlijk maar niks, maar uiteindelijk kregen
we Lars weer met moeite mee… Na het culturele en educatieve deel volgen de
speeltuin en het strand. Hier kunnen Lars en Kai zich nog even helemaal
uitleven.

De volgende dag rijden we verder naar Perth. Gelukkig zonder
verdere narigheden of vertraging. Uiteindelijk hebben we in West Australië weer veel gereden, in totaal 3470
kilometer. We kunnen weer terecht in de cabin waar we de vorige keer in Perth
ook verbleven. Na de lunch besteden we onze tijd aan uitzoeken van spullen die
weg kunnen of spullen die we per post terugsturen naar Nederland.

De laatste dag in Perth gaan we naar het centrum om nog wat
te shoppen en rond te struinen. ’s Avonds vroeg naar bed omdat we de volgende
dat vroeg naar het vliegveld moeten.

Ook Australië was super!! De afgelopen 5 weken hebben we een
geweldige reis door dit immense land gemaakt. Hieronder een paar feitjes:


35 dagen


1 appartement, 17 cabins en 1 motel


In totaal 6790 km rondgereden en 15 kilometer
gefietst


2 keer heen en terug met de boot (en Rick nog 1 dagtocht
extra)


1 binnenlandse vlucht (en Rick en Lars nog 1
sightseeing vlucht)


Maximum temperatuur 38 graden


In totaal hebben we 618 foto’s gemaakt en staan
er 185 minuten op video


Ontelbare kangoeroes, walibies, quokka’s,
koala’s, emoes, zeeleeuwen, pinguïns, zeehonden, vogels, vissen, dolfijnen en
vliegen. En 3 walvishaaien.

De afgelopen dagen zijn we weinig fotogenieks
tegengekomen, tenzij je een kapotte reserveband hiertoe wilt rekenen… Geen
nieuwe foto’s dus deze keer! Op naar Bali!



Ander wildlife en een relaxed strandleven

Australië - West Posted on 06 mei, 2010 10:48:44

Na de overnachting in Kalbarri staan we al vroeg aan het
strand aangezien er in deze baai veel pelikanen wonen en deze ’s ochtends
gevoed worden. Tenminste dat zeggen de borden… Jullie voelen het al
aankomen…Pelikanen aanwezig, vele toeristen, maar helaas niemand die de pelikanen
kwam voeden. Toch een mooi moment om pelikanen van dichtbij te bekijken. Na de
pelikanen begint onze tocht richting Monkey Mia (nee, geen plaats waar apen
wonen).

De lange weg hier naar toe, is vaak recht toe recht aan: eindeloos
lang met rood gravel aan de zijkant. Heel vaak een dode kangoeroe aan de kant
van de weg, heel soms een levende. Nog iets vaker komen we vandaag emoes tegen.
Zo’n 200 km voor onze bestemming bekijken we stromatolieten bij Hamelin Pool:
de oudst bestaande organismen op aarde. Helaas ook hier veel vliegen, die ons
toch wel een beetje lastig vallen. Voor Lars hebben we een netje gekocht welke
hij over zijn hoofd kan doen, maar zelfs dan vindt hij de vliegen niet leuk!

In Monkey Mia aangekomen hebben we geluk met een mooie kamer
op nog geen 15 meter van het strand. We besluiten de middag bij het zwembad en
op het strand door te brengen. Nog voor we de deur uitstappen hebben we al een
bezoeker in onze tuin: een emoe.

De volgende ochtend staan we vroeg op om te genieten van de
attractie, waarvoor we naar Monkey Mia zijn gekomen: de dolfijnen. Dolfijnen
komen hier naar het strand toe gezwommen en worden tot 3 keer toe gevoerd door
de rangers. De rangers worden hierbij geholpen door een paar toeristen. Lars is
één van de uitverkorenen en mag het water in om dolfijn Nicky een visje te
geven!! Als we teruglopen naar onze kamer, noemt Lars zichzelf een bofkont:
deze vakantie heeft al zoveel dieren gezien en naast deze dolfijn heeft hij ook
al kangoeroes en walibies gevoerd!

Nadat we de rest van de ochtend op het strand hebben gerelaxed
en tussen de pelikanen in de Indische Oceaan hebben gedobberd, gaan we ’s
middags naar Shark Bay Marine Centrum. In dit centrum kunnen we alle zeedieren
uit Shark Bay bewonderen: dit zijn voornamelijk verschillende haaien, maar ook
andere vissen, zeeschildpadden en waterslangen.

Omdat het voeren van de dolfijnen veel indruk op ons heeft
gemaakt, besluiten we de volgende ochtend nogmaals naar het voeren te gaan
kijken. Uiteraard hoopt Lars (en ook Rick en Corine) dat hij opnieuw uitgekozen
wordt… En, hij heeft geluk bij de eerste voeding mag hij opnieuw een visje aan
een dolfijn geven! Bij de laatste voeding en het laatste visje heeft Rick
uiteindelijk ook nog geluk: ook hij mag dolfijn Nicky een visje voeren.

De rest van de dag brengen we relaxed op het strand door en
wat moet je daar dan nog over schrijven. Nou ja, dat dát heerlijk is!!

Na een tussenstop in Carnavon komen we maandag aan bij
opnieuw een tropische strandbestemming: Exmouth. Exmouth ligt aan het Ningaloo
Reef (vergelijkbaar met het Great Barrier Reef). Naast het Ningaloo Reef ligt
er net buiten Exmouth ook nog een mooi National Park: Cape Range. Hier hebben
we twee tochtjes gemaakt: één tocht de canyon in tot een mooi uitzichtspunt. De
andere tocht gaat over de berg en geeft een mooi zicht in de canyon.

Het Ningaloo Reef is in de maanden april tot en met juni de
thuisbasis voor walvishaaien (de grootste vis ter wereld). Vanuit Exmouth kun
je boottochten boeken om deze zeereus te zoeken en met haar te zwemmen.
Aangezien Corine niet zo van boottochtjes houdt en de kinderen te jong zijn om
mee te mogen, gaat Rick alleen.

Rick heeft een superdag. Ze hebben erg veel geluk en zien 3
walvishaaien en mogen zelfs 7 keer het water in om met deze giganten te
zwemmen. Naast de walvishaaien worden er nog veel meer mooie tropische vissen
gespot.

De laatste dag in Exmouth brengen we door aan het strand. We
zoeken een mooie strandje aan het Ningaloo Reef. We zien vlak voor onze voeten
een pijlstaartrog voorbij komen. Verder veel krabbetjes op het strand. Lars en Kai spelen nog met een Australisch
meisjes. Lars spreekt weer een woordje meer Engels en het Australische meisje
spreekt nu zelfs een woordje Nederlands.

Morgen beginnen we aan de terugweg naar Perth. Over
vier dagen vertrekt daar vandaan ons vliegtuig naar Bali.

De
laatste foto’s staan ook weer op: http://wereldreis.mulling.info/#home



De eerste kennismaking met West-Australie

Australië - West Posted on 30 apr, 2010 09:54:36

De vlucht vanuit Adelaide naar Perth verloopt soepel. Lars en Kai raken gewend aan het vliegen: de vlucht van bijna 3 ½ uur vliegt voorbij. Als onze bagage eenmaal weer in ons huisje staat vertrekken we nogmaals per taxi naar een groot winkelcentrum. Onze auto halen we pas later op. Met boodschappen voor ruim 3 dagen keren weer terug. We kunnen ons nu weer richten op wat komen gaat.

Zondag 25 april gaan we Perth bekijken. Het is Anzac dag, een soort 4 en 5 mei in één dag. Eerst is er een herdenking, daarna een viering. We zien diverse oud-strijders en legereenheden voorbij komen. Wat opvalt is dat je zonder minimaal een kilo medailles op je borst je er hier als (oud)militair blijkbaar niet bij hoort. Het hele gebeuren doet wat Amerikaans nationalistisch aan. Verder bekijken we Kings Park en Bells Tower, beide in het centrum van Perth. Ondanks de drukte is er in de binnenstad verder niet veel te doen.

Als we terug zijn in onze cabin bekijken we nog even de laatste stand van zaken in Thailand. Sinds er op 11 april een negatief reisadvies is afgegeven voor Thailand / Bangkok volgen wij het nieuws op de voet. Dat is nu 14 dagen geleden en er zijn nog geen signalen dat het conflict ten einde is. We besluiten dat we geen risico’s willen lopen en onze geplande tussenstop in Bangkok wijzigen in een tussenstop in Kuala Lumpur (Maleisië). Dit betekent nieuwe vluchten boeken van Bali naar Kuala Lumpur en van Kuala Lumpur naar Hongkong. En ons de komende tijd inlezen in Kuala Lumpur: ‘Het enige constante in het leven is verandering…’

De volgende dag vertrekken we vroeg (7.00) naar Rottnest Island. Via Fremantle varen we naar het eiland dat niet ver uit de kust ligt. Op het eiland staan onze fietsen (met karretje voor Lars en Kai) en snorkelspullen klaar. In de ochtend fietsen we een stuk om het eiland te verkennen. Na een kilometer of 5 zien we quokka’s! Dit lijkt een kruising tussen een kleine kangaroe en een ratje die alleen op Rottnest Island voorkomen. Rottnest Island is hier ook naar vernoemd (een Nederlandse ontdekkingsreiziger zag de quokka’s aan voor ratten en noemde het eiland ‘rattennest’). De diertjes zijn erg nieuwsgierig en willen zelfs bij Lars en Kai in het karretje kijken. Na de lunch zien we al snel nog tientallen quokka’s, voordat wij bij de baai aankomen waar Rick graag wil snorkelen. Corine, Lars en Kai vermaken zich prima op het strand en in het ondiepe water. Rick ziet diverse vissen, waaronder een kleine stingray (pijlstaartrog). Nog even een ijsje eten voordat de boot weer vertrekt. Het is al donker als we terug zijn op onze camping en sluiten de dag af met het favoriete eten van Lars: pannenkoeken. Met rinse appelstroop (uit Limburg) die we hier in een supermarkt tegenkwamen…

De volgende ochtend haalt Rick de auto op. We krijgen dit keer een Toyota Kluger met vergelijkbare specificaties als de vorige auto, maar nu eentje die er ook nog aardig uit ziet. We doen nog even boodschappen en beginnen met onze rit naar het noorden. We lunchen in Cervantes en zijn even later bij ‘The Pinnacles’. Dit is een woestijnachtig gebied waar duizenden grillig gevormde stenen in de vorm van pilaren uit de grond steken. Van klein tot een meter of 5 hoog. We rijden met de auto tussen de pilaren door en stappen regelmatig uit om e.e.a. van dichtbij te bekijken. We rijden door naar Jurien Bay waar we overnachten.

28 april: we vervolgen onze weg langs de kust via de ‘Indian Ocean Drive’. De bestemming voor vandaag is Kalbarri, zo’n 380 kilometer verderop. We zijn aan het begin van de middag in Kalbarri National Park waarvan we eerst een aantal kloven en uitkijkpunten bekijken (en de vele vliegen vervloeken) voor we naar onze camping gaan. Het is hier 32 graden en we willen niet onnodig in deze hitte buiten zijn… Aan het einde van de middag doen we het deel van het park langs de kust en genieten we van de zonsondergang. Het lijkt erop dat de temperaturen van vandaag een voorproefje zal zijn voor hetgeen de komende tijd ons staat te wachten…

De laatste foto’s staan ook weer op: http://wereldreis.mulling.info/#home

PS: we zijn nu in een gebied met zeer beperkt internet via een (trage) satelietverbinding. Deze staat ons niet toe om foto’s te uploaden. Deze volgen dus later wanneer we weer een geschikte internetverbinding hebben!!