Blog Image

Wereldreis 2010

De laatste dagen in dit prachtige land

Nieuw Zeeland - Zuidereiland Posted on 03 apr, 2010 05:36:10

Vanuit Dunedin beginnen we aan het laatste stukje Nieuw
Zeeland wat wij gaan bezoeken: de weg richting Christchurch met onderweg nog
een overnachting in Oamaru.

Op weg naar Oamaru rijden we een stuk langs de Grote Oceaan.
Zo halverwege ligt een strand met bolvormige rotsen: Moeraki Boulders.
Bijzonder om deze grote stenen te zien, te beklimmen en er weer af te springen.
Uiteraard ook weer een moment om vast te leggen op foto en video.

In Oamaru aangekomen eerst even lunchen en boodschappen
gedaan. Daarna richting camping. De camping heeft een leuke kleine speeltuin,
maar even buiten de camping ligt een hele grote speeltuin. Dus ’s middags
lekker in de zon in de speeltuin doorgebracht. Oamaru staat bekend om de blauwe
en de geeloogpinguïn. De blauwe pinguïn gaan wij in Australië ook nog opzoeken,
dus we gaan voor de geeloogpinguïn. Daarnaast is er ook nog de reden (zoals telt voor echte Nederlanders): de geeloogpinguïns kun je gratis bezoeken en voor de
blauwe moet je betalen…

Zo tegen zonsondergang vertrekken we dan ook naar de plek
waar de geeloogjes het strand op moeten komen. Met nog zo’n 50 andere toeristen
staan we boven op een heuveltje te staren naar de zee en het strand. En ja
hoor, daar komt een pinguïn het strand opgewaggeld. Hij (of zij??) kijkt even
om zich heen en begint dan aan de klim omhoog…de heuvel op. En zo zien we er
nog een aantal. Niet veel later staan er twee pinguïns vlak onder ons op de
heuvel. Pinguïns houden niet erg van lawaai en dat is vooral voor Kai wel heel
lastig, als de pinguïns zo dichtbij zijn. Hij vindt ze zo leuk, dat hij alleen
nog maar kan schreeuwen: “Pinguïn!!” (of iets wat bijna zo klinkt…).

De volgende dag vertrekken we naar Christchurch. Hier
brengen we de paasdagen door tot dat we Tweede Paasdag vroeg in de ochtend al
naar Australië vertrekken. Op woensdag bezoeken we het centrum van
Christchurch: we maken een rondje met een oud trammetje, gaan met de gondola
naar het hoogste punt zodat we een mooi uitzicht hebben over de stad en de zee.
Verder kopen we nog wat souvenirs. Lars en Kai kiezen ieder een pinguïnknuffel
en samen hebben ze ook nog een Kiwi-verkleedpak uitgekozen…

De dag er na gaan we nog een ritje langs de kust maken over
het schiereiland Banks Peninsula om uiteindelijk in het Frans ogende dorpje
Akaroa uit te komen. Dit dorp is ooit door de Fransen gesticht, maar vlak
daarna in Engelse handen terecht gekomen. Toch is het Franse in tact gebleven:
de straatnamen zijn Frans, je vindt er nog de gendarmerie en ook benzine tanken
gaat op zijn Frans. Aan het eind van het dorp ligt een mooi klein strandje:
tijd voor de jongens om even met zand te spelen. Eigenlijk willen ze ook in
zee, maar we hebben geen zwembroeken bij ons, dan maar in boxershort (goede
reclame voor Kidzundy…smiley) en romper de zee in.

De rest van de dagen brengen we door op en rondom de
camping: lezen, voorbereiden op Australië, spelletjes spelen, zwemmen en
uiteindelijk de camper opruimen. Deze zullen we zondag inleveren en dan slapen we
nog 1 nacht in een hotel.

NIEUW ZEELAND was super!! De afgelopen maand hebben we een
geweldige reis over deze twee eilanden gemaakt. Hieronder een paar feitjes:


30 dagen


14 campings en 1 hotel


3980 km rondgereden


Al met al zijn dit zo’n 70 uren


8 uur hebben we op een boot doorgebracht (en
Rick nog 3 uur extra)


Het hoogste punt dat we bezocht hebben lag op
2.055 meter


In totaal hebben we 507 foto’s gemaakt en staan
er nu 142 minuten op de video

De foto’s van dit laatste stukje Nieuw Zeeland staan inmiddels
ook weer op de site: http://wereldreis.mulling.info/#home



Na regen komt zonneschijn…

Nieuw Zeeland - Zuidereiland Posted on 28 mrt, 2010 10:07:58

Het is 24 maart 2010. We zijn in Queenstown en proberen nog
1 keer of we het geluk hebben dat er een helikoptervlucht naar een gletsjer
mogelijk is. We hebben een reservering voor begin van de middag en om 12.00
moeten we ons melden voor een ‘weather check’. Helaas… het weer is te slecht.
We besluiten om niet langer te wachten en rijden naar Te Anau.

Als we aankomen in Te Anau horen we dat het weer nog meer
invloed zal hebben op ons reisschema. Door de extreme regenval van de afgelopen
dagen zijn er aardverschuivingen ontstaan die Milford Road onbegaanbaar maken,
de weg naar Milford Sound. De eerstvolgende dagen zal de weg in ieder geval
niet open gaan. Wanneer wel weet men nog niet. De geplande boottocht door de
fjorden van Milford Sound gaan dus niet door. Wel is hier gelukkig een minimaal
even mooi alternatief: Doubtful Sound. Deze is minder goed bereikbaar dan
Milford Sound, maar groter en zeker net zo mooi. We boeken een van de laatste
plekjes. De enige beschikbare optie is een trip die al om 6.30 in de ochtend
vertrekt. We gaan dus met de kids op stok…

De volgende dag is het nog donker als we vertrekken. Eerst
met een bus, dan met een boot Lake Manapouri oversteken, weer in een bus om
over een pas te gaan om vervolgens aan te komen bij het begin (of einde) van
het fjord. Hier stappen we aan boord van de boot die ons Doubtful Sound zal rondvaren.
Al een hele tocht voordat de feitelijke tocht nog moet beginnen. De boottocht
stelt ons niet teleur. Doubtful Sound maakt grote indruk. Pluspunt van de
extreme regenval van de afgelopen tijd is dat er veel en grote watervallen te
zien zijn. Veel van deze watervallen zijn namelijk tijdelijk. Ook zien we
dolfijnen en zeehonden. Lars noemt alle ‘zee’ dieren op die hij kent en hier hoopt
te zien: zeeleeuwen en zeehonden. Kai weet
er nog wel één: zebra… Vanwege de originaliteit hebben we deze goedgekeurd en
goed gezocht (maar niet gevonden)…

26 maart vertrekken we naar Dunedin, aan de oostkant van het
Zuider Eiland. De weg naar Dunedin is in vergelijking tot de meeste wegen tot
nu toe relatief vlak en we zijn in de loop van de middag al in Dunedin. Hier is
het beduidend warmer: snel een korte broek aan en de trui met lange mouwen uit.
Lars en Kai spelen en zwemmen nog even en wij bereiden ons voor op de komende
dagen.

’s Ochtends is er helaas weer regen, maar de lucht klaart op
in de loop van de ochtend. We vertrekken naar Dunedin om de stad te bekijken.
Dunedin is de oudste vestigingsplaats van de kolonisten (veelal Schots /
Engels) en dit is de zien aan de bouwstijl in de oude binnenstad. Na de lunch maken
we de keuze om of de bierbrouwerij van Spreight’s (de Grolsch van het Zuider Eiland)
te bekijken, inclusief proeverij, of de fabriek van de chocolade fabrikant
Cadbury’s. De stemming is 1 tegen 3 en we weten dus nu hoe chocola wordt
gemaakt (en proeft, ruikt en voelt). Lars was erg onder de indruk, vooral van 1
ton vloeibare chocola die naar beneden stortte in een silo. Nog even een stukje
lopen door Dunedin en dan weer terug.

Vandaag staat Otago Peninsula op het programma. Het is een
mooie, heldere dag. Het is een stukje rijden in de loop van de ochtend zijn we
op het meest interessante stuk aangekomen. Op een verlaten strand zien we twee
zeeleeuwen! We parkeren de camper, pakken onze spullen en lopen er over het
strand naar toe. We komen tot op een paar meter van de zeeleeuwen, een
geweldige ervaring. Vervolgens naar de pinguïn tour. Hier kunnen we pas in de
loop van de middag terecht, dus we bezoeken eerst de albatros kolonie. Dit
blijkt de enige plek ter wereld te zijn waar albatrossen aan land komen om te
nestelen, en we zien een paar jonge albatrossen. Na de lunch de pinguïn tour,
met een Argo (een achtwielaangedreven voertuigje). We gaan eerst langs een
zeehonden kolonie, met kleintjes. We kunnen de zeehonden, inclusief de
kleintjes, tot vrij dicht benaderen vanuit een observatiebunker. Daarna zien we
een tweetal geeloog pinguïns op het strand, helaas van een vrij grote afstand.
We besluiten nog een pinguïn tour te doen, op een andere locatie. Hier hebben
we meer geluk. Behalve dat we de blauwe pinguïn zien, zien we ook de geeloog pinguïn
van dichterbij. Op deze locatie is ook een pinguïn opvang voor zieke of gewonde
pinguïns. Hier zien we ze op een meter afstand. Top! Na een geslaagde dag gaan
we, allemaal toch wel vermoeid, terug naar onze camping. Foto’s volgen z.s.m.!



Van strand naar gletsjer…van zon naar regen

Nieuw Zeeland - Zuidereiland Posted on 23 mrt, 2010 02:49:16

Vroeg in de ochtend van 15 maart verlaten we met stormachtig
weer de haven van Wellington om met camper en al de overtocht te maken naar het
Zuider Eiland. Deze ferry zou de meest stabiele van allen zijn…maar in deze
storm gaat het er hier ook heftig aan toe: de golven slaan zelfs op verdieping
zeven tegen de ramen. De overige details, die jezelf kan invullen, zal ik
jullie onthouden…

Gelukkig schijnt aan de overkant de zon en gaan we direct
vanaf de ferry richting het mediterrane Nelson. Een camping direct aan het
strand, de jongens kunnen zich daar lekker uitleven met het zand en het water.
Helaas is de zee al te koud om nog in te kunnen zwemmen. De volgende dag
bezoeken we Abel Tasman National Park: we stoppen ook hier bij een mooi strand
en later die dag maken we nog een mooie wandeling door een stuk bos naar
wederom een strandje. Helaas op dit laatste strand veel zandvlooien, dus we
zijn snel weer vertrokken.

Na het mediterrane in het noorden van het Zuider Eiland,
vertrekken we nu zuidwaarts richting de Alpen. Onderweg stoppen we bij de
Pancakes en Blowholes in Punakaiki. De Pancakes zijn zo genoemd omdat de rotsen
lijken op een stapel pannenkoeken.
Helaas voor Lars en Kai kunnen we deze pannenkoeken niet opeten… We
overnachten halverwege richting de Alpen op een camping van Nederlanders.

De volgende ochtend het laatste stuk naar Franz Joseph. Toen we deze reis gingen samenstellen, wisten
we dat het op het Zuider Eiland slechter weer zou kunnen worden. De herfst is hier immers begonnen. En helaas
op de dag dat wij de Alpen bereiken, zitten deze voornamelijk verstopt achter
dikke grijze wolken. De geplande helikoptervlucht boven de gletsjers Franz
Joseph en Fox kan dan ook niet doorgaan.

In miezerig weer besluiten we om dan de wandeling naar de
voet van de gletsjer Franz Joseph te maken.
Een tocht van zo’n anderhalf uur (heen en terug). We lopen door de
rivierbedding,langs watervallen en verder voornamelijk stenen en zien in de
verte een wit-blauwe uitstulping: het ijs van de gletsjer. Indrukwekkend om te
zien wat voor grote ijsbrokken er afbreken en in de rivier belanden. Helaas
begint het steeds harder te regenen en wordt het voor Lars steeds zwaarder om
door te lopen. We blijven dan ook niet lang aan de voet staan kijken, maar
maken snel wat foto’s en beginnen aan de terugtocht. Compleet doorweekt (onze windjacks waren hier niet tegen
bestand) komen we aan bij de camper. De rest van de dag blijft het regen.

De volgende dagen doen we nieuwe pogingen voor een
helikoptervlucht. Helaas, ondanks het mooiere weer in het dal, zijn
gletsjerlandingen niet mogelijk. Inmiddels zijn we aangekomen in Queenstown. We
zijn met de gondel de berg op gegaan, van waar een mooi uitzicht over de stad
en over het meer. Boven kon je nog verder met een stoeltjeslift en dan met
rodelkarretjes naar beneden. Volgens Lars ging het ‘echt heeeeeeeel hard!’en
was het een hele leuke ervaring voor de jongens.

Er zijn ook weer nieuwe foto’s:

Zie http://wereldreis.mulling.info/#home